U užičkom kraju se obeležava školska slava – Sveti Sava. U Užicu dodelom Svetosavskih priznanja. U Čajetini Svetosavskom akademijom. U Prijepolju predstavljen novi broj časopisa “Savindan”.
Sveti Sava proglašen je za školsku slavu i obeležava se svakog 27. januara. Tog dana sve škole imaju radni, ali nenastavni dan, a običaj je i da se slavi, pa se povodom Svetog Save u školama organizuju svečane priredbe i akademije.
Kao školska slava Sveti Sava se slavi od 1840. godine, kada je to predložio Atanasije Nikolić, rektor Liceja u Kragujevcu. U odluci tadašnjeg Popečiteljskog prosveštenija, predstavnici državne i crkvene vlasti propisali su da se Sveti Sava proglašava za “patrona svih naših škola i da se najsvečanije proslavlja”.
Sve do 1945. godine slavljen je Sveti Sava, a tada je, odlukom vlasti ukinut. Kao školska slava ponovo je počeo da se slavi 1990. godine.
U užičkom kraju se obeležava školska slava – Dodela Svetosavskih zahvalnica
Predstavnici Grada Užica, povodom školske slave Svetog Save, dodeli su Svetosavske zahvalnice. Priznanja se dodeljuju za doprinos kvalitetnom obrazovanju, vaspitanju i unapređenju obrazovno-vaspitnog rada, a na predlog kolektiva škole, Predškolske ustanove Užice i Aktiva direktora osnovnih i srednjih škola.
Ove godine zahvalnice su dodeljene:
- Ljiljani Marković, profesorki ekonomske grupe predmeta u Ekonomskoj školi Užice,
- Biljani Knežević, profesorki srpskog jezika i književnosti u “Prvoj osnovnoj školi kralja Petra II” (posthumno) i
- Zorici Božić, vaspitačici u Predškolskoj ustanovi Užice ( vrtić “Leptirić”).
Uz zahvalnice nagrađenima pripada i novčani iznos od po 60.000 dinara.
U užičkom kraju se obeležava školska slava Svetosavska akademija u Čajetini
Svetosavska akademija 2026. godine svečano je održana u Domu kulture Čajetina, u organizaciji Crkvene opštine Čajetina i Hrama Svetog Arhangela Gavrila.
U duhu vere, tradicije i zajedništva, program je obogatila beseda đakona i veroučitelja Nenada Srećkovića, kao i dečji ansambli Udruženja za negovanje narodne tradicije „Zlatibor“- Čajetina i crkveni hor sa Zlatibora.
Prisutnima se obratio i starešina Hrama Svetog Arhangela Gavrila, protonamesnik Petar Lazić, uputivši reči zahvalnosti svima koji su doprineli ovom svečanom događaju. Tom prilikom podsetio je i na značaj vere u svakodnevnom životu, istakavši koliko je važno da sledimo put Svetog Save, put ljubavi, sloge i duhovnog sabiranja. Sveti Sava nas i danas okuplja, podsećajući na vrednosti vere, ljubavi i sloge. („Zlatiborske vesti“)
Prijepolje: Predstavljen novi broj „Savindana“
Pored jubileja od tri i po decenije od osnivanja, Klub ove godine obeležava i 25 godina Nagrade koju MKK „Sveti Sava“ dodeljuje najboljim učenicima i učenicama prijepoljskih srednjih škola. Do ove godine dodeljene su 42 nagrade.
Mileševski kulturni klub „Sveti Sava“ počeo je sa radom 15. juna 1991. godine. Ovih dana obeležen je vredan jubilej – 35 godina rada. Uz svečanost i novi broj časopisa „Savindan“, koji je predstavio Srećko Gujaničić, profesor filozofije iz Nove Varoši.
O Svetom Savi
Sveti Sava rođen je kao Rastko Nemanjić. Bio je raški plemić iz vladarske porodice Nemanjića, prvi srpski prosvetitelj i arhiepiskop autokefalne srpske žičke arhiepiskopije, diplomata, zakonodavac, književnik i hodočasnik.
Rastko Nemanjić je najmlađi sin srpskog župana Stefana Nemanje. Rođen je 1169. godine, a 15 godina kasnije dobio je od oca deo države kojom je trebalo da vlada. Međutim, Rastko je otišao na Svetu Goru gde se zamonašio i dobio ime Sava.
Njegovim ustoličenjem za arhiepiskopa 1219. godine utemeljena je i samostalna Srpska pravoslavna crkva.
Zajedno sa ocem Stefanom, zamonašenim kao Simeon, Sveti Sava je osnovao Hilandar i izgradio još 14 manastira, postajući tako ktitor prve srpske duhovne zajednice na Svetoj Gori.
Sveti Sava je napisao tipik, po kojem se monasi moraju upravljati i vladati, a napisao je i žitije svog oca, prebodobnog Simeona.
Sveti Sava se smatra začetnikom srpske srednjovekovne književnosti pa je stoga i zaštitnik prosvetnih ustanova.
Izdvojio je najvažnije iz srpske tradicije, oplemenio je i povezao sa najvećim duhovnim i civilizacijskim dostignućima svog vremena. Veoma mlad, oko 1192. godine, otišao je u Svetu Goru gde se zamonašio u ruskom manastiru Sveti Pantelejmon.
U Nikeji je 1219. od vizantijskog cara Teodora Laskarisa i vaseljenskog patrijarha Manojla i Haritopula izdejstvovao autokefalnost (samostalnost) srpske crkve i srpsku arhiepiskopiju, za čije je središte odredio manastir Žiču.
Sveti Sava je umro 1235. godine u tadašnjoj prestonici Bugarske – Trnovu, na povratku iz hodočašća u Jerusalim, posle jedne diplomatske misije za Bugarsku arhiepiskopiju. Iz Trnova njegove mošti prenete su i sahranjene u manastiru Mileševa 6. maja 1237. godine.
Za još informacija, reportaža, pratite naš sajt i društvene mreže Facebook i Instagram!
